کعبه

مست

من باهاتم

وقتیکه تو رفتی

دعای شب

می پرستم

وقتی سرت رو شونمه

             کعبه

تو مکه یه عشقی و من عاشق رو به قبله تم

من اولین قربونیه پیدایه فطر کعبتم

می میرم از عشق چشات اگه ندی تو حاجتم

می میرم از عشق چشات اگه ندی تو حاجتم

هرچی بته بخاطرت کوبوندمو شکوندم

خودمو تو چشم مست تو اتیش زدم سوزوندم

به عشق دیدن گلم رویه تو اینجا موندم

 بین نماز ظهروعصرم استخاره کردم

خوب اومده مبارک دور سرت بگردم

اگه به من وفا کنی حاجتمو روا کنی

بین تموم عاشقات نذرمنو ادا کنی

یه کاسه گندم می ریزم تا کفترا رو سیر کنم

واست می میرم اینقدر تا دلتو اسیر کنم

به پات می شینم شب و روزتا با تو عمر و پیر کنم

دو بیتی اواز: (حافظ)

به مزگان سیه کردی هزاران رخنه دردینم

بیا کز چشم بیمارت هزاران درد بر چینم

             مست

اونا که تو زندگیشون قصه های خوب شنیدن

تو قمار زندگانی همجوربازی رو دیدن

اونا که تو خلوت شب شعرهایه حافظ و خوندن

همه راه و رفتن اما بر سردو راهی موندن

بهشون بگین که اینجا یه نفر همیشه مسته

یه نفر همیشه تنها سر اون کوچه نشسته

بهشون بگین که قصش مثه شاهنومه درازه

کی بوده کجا رسیده چه جوری باید بسازه

حالا قصه هاشو مستا تویه میخونه ها میگن

اما اون همیشه مست و تویه اونجا را نمیدن

دیگه نیست کمند دلها گیسوهایه رنگ برفش

دیگه میخونه جایی نیست که بیاد رو لبها حرفش

بزارین همه بدونن که به دست غم اسیره

اخرش یه شب همین جا سر این کوچه می میره

من امشب سر خوش و مست غزل خوانم

به جام می پناه اورده ام از غم گریزانم

گر از میخانه باز ایم مرا غم باز می جوید

روید ای دوستان من گوشه یه میخانه می مانم

          من با هاتم

ناز من عشق من از چشم ترم زود مرو

سر و جانم به فدایت ز برم زود مرو

نکنم شکوه که دیر امده ای در بر من

لااقل دیر چو ایی به سرم زود مرو

بنشین یک دم و از چشم ترم زود مرو

ای شکسته تو شکستی مویه کردی

غصه خوردی از ته دل گریه کردی

من باهاتم خاکه پاتم

 مثه ماتم تو صداتم

من رفیق گریه هاتم

عشق در تو شور در تو

 بی تو من جایی ندارم

بی تو فردایی ندارم

 من باهاتم............

 مثه بارون تو چشاتم

مثه غصه تو صداتم

 چون پرنده در هواتم

      وقتیکه تو رفتی

وقتیکه تو رفتی خورشید نمرده

 دریا و بیابان خدا دست نخورده

وقتیکه تو رفتی قلبی  نشکسته

اشکم نشده سیل و مرا سیل نبرده

وقتیکه تو رفتی انگارنه انگارکه از تو اثری بود

انگار نه انگار که بیدادگری بود

انگار نه انگار که عشقی به سری بود

انگار نه انگار که در دل شرری بود

وقتیکه تو رفتی انگار که عشقی به دل نطفه نبسته

انگار که مستی مو صبوحی نشکسته

انگار که عمری بر باد نرفته

انگار که در دل امیدی ننشسته

وقتیکه تو رفتی چشم منه خسته بی خواب نمانده

وقتیکه تو رفتی در سینه دل من بی تاب نمانده

اواز:

برو برو که دگر اشنا نمی خواهم

به درد خو گرفتم و دوا نمی خواهم

تو قبله گاه منی من ز قبله بی زارم

تو گر خدایه منی من خدا نمی خواهم

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم

امید ز هر کس که بریدیم   بریدیم

دل نیست کبوتر که چو بر خاست نشیند

از گوشه یه بامی که پریدیم  پریدیم

          دعای شب

در دل شب دعای من گریه بی صدایه من

بانگ خدا خدایه من بخاطر تو بود و بس

پاکی لحظه های من گریه های هایه من

گوهر اشکهای من به خاطر تو بود و بس

اینهمه بی پناهیم  اینهمه سر به راهیم

اینهمه بی گناهیم  غصه به جان خریدنم

از همه کس بریدنم زخم زبون شنیدنم

به خاطر تو بود و بس به خاطر تو بود وبس

رو به خدا نشسته ام نذر و دخیل بسته ام

سوز منو گداز من اشک منو نیاز من

به خاطر تو بود و بس به خاطر تو بود وبس

          می پرستم

من تو را تا بی کران ها من تو را تا کهکشانها

از زمین تا اسمانها دوست دارم می پرستم

من تو را همچون اهورا من تو را همچون مسیحا

من تو را همچون عطر پاک گلها دوست دارم می پرستم

من تو را با هستی یه خود با وجودم

عاشقم با خون خود با تار و پودم

من تو را با لحظه هایه انتظارم

عاشقم با این نگاه بی قرارم

من تو را همچون پرستو یاسمن ها نسترن ها

من تو را با انچه هستی دوست دارم می پرستم

اواز :

بازو وانت را به مستی حلقه کن برگردنم

تا بلرزد زیر بازوهای سیمینت تنم

چهره یه زیبایه خود را ازرخ  من وا مگیر

جز به اغوش چمن  یا  دامن من جا مگیر

راز عشق خویش را اهسته خوان در گوش من

جستجو کن عشق را در گرمیه اغوش من

       وقتی سرت رو شونمه

وقتی سرت رو شونمه درد و بلات تو جونمه

جون به جونم اگر کنن خاطر خواهیت تو خونمه

دلم می خواد با هات باشم رفیق پا به پات باشم

سایه به سایه دم به دم بمیرم و فدات باشم

تصدق رنگ چشات شبا ستاره هاش فدات

نخواه بزار نگات کنم هرچی دارم فدات کنم

ستاره بارونت کنم جونمو قربونت کنم

البوم : پنجره

پنجره

ناجی

هم قسم

به دیدارم بیا

عاشقانه

گناه

کسی مثله تو نشد

دعا

          پنجره

باز کن پنجره را و به مهتاب بگو

صفحه یه ذهن کبوتر ابیست

خواب گل مهتابیست

ای نهایت در تو ابدیت در تو

ای همیشه با من تا همیشه بودن

باز کن چشمت را تا که گل باز شود

قصه یه زندگی اغاز شود

تا که از پنجره یه چشمانت عشق اغاز شود

تا دلم باز شود.........

دلم اینجا تنگ است دلم اینجا سرد است

فصلها بی معنی اسمان بی رنگ است

سرد سرد است اینجا باز کن پنجره را !!

باز کن چشمت را گرم کن جان مرا

ای همیشه ابی ای همیشه دریا

ای تمام خورشید ای همیشه گرما

سرد سرد است اینجا باز کن پنجره را !!

ای همیشه روشن باز کن چشم من

             ناجی

امان امان از دل من از این دل غافل من

اگه تو ناجی نبودی دلم می شد مشکل من

دلم یه همزبون می خواست

 سرم یه سایه بون می خواست

تو دنیایه نامهربون یه یار مهربون می خواست

تو ناجیه من شدی باز رسیدی در اوج نیاز

شدی برام مثله یه بت خدایه بنده نواز

پیش از اینا چه بین جمع چه تنها

قشنگ نبود دنیا به چشمم اینجا

تو اومدی دنیا مو زیبا کردی

مثله یه ارزو یه خواب یه رویا

اشکا مو پاک کردی برویه گونه

به بر کشیدی منو عاشقونه

فرشته یه نجات من شدی تو

عشقت واسم هدیه یه اسمونه

             هم قسم

عزیز هم قسم مگرکه مرگ من تو را دگر زقلب من جدا کند

فدایه چشم مست تو اگربه راه عشق تو خدا مرا فدا  کند

ای نفسهای تو عاشق ای تو خوبه موندنی

زنده ام با نفسه تو  تو همیشه با منی

مثله شبنم رو پر گل منو با خودت نگهدار

سینه تو گهواره ای کن برایه این تن تب دار

زیر سقف عاشقیمون عطر موهاتو رها کن

یاس عاشقی تو بگشا منو از خودم رها کن

ای نفسهای تو عاشق ای تو خوب موندنی

زنده ام با نفس تو تو همیشه با منی

    به دیدارم بیا

به دیدارم بیا ماه در اومد

چراغ روشنه راه در اومد

اگه شب شده مهتاب تویه راهت

نشون ما دو تا فانوس راهه

بذار بخنده چشمات به نگاهم

کتاب عاشقی تویه نگاهت

عزیز من چشم انتظارم نذار

بیا و زندگی رو با خود  بیار

با تو نفس کشیدن و دوست دارم

همیشه با تو بودن و دوست دارم

بیا که فصل پرواز و من

دوباره پر کشیدن و دوست دارم

بس دیگه مردم از این بی کسی

این همه تنهایی و دلواپسی

دل واسه دیدار تو پر می زنه

کاش که بدونی که ندارم کسی

به دیدارم بیا ماه در اومد

بیا که صبر دل دیگه سر اومد

        عاشقانه

ای شب از رویای تو رنگین شده

 سینه ام از عطرتو سنگین شده

ای برویه چشم من گسترده خویش

شادیم بخشیده از اندوه بیش

همچون بارانی که شوید جسم خاک

هستیم زالودگی ها کرد پاک

ای تپش های تن سوزان من

اتشی بر سایه مزگان من

ای مرا با شور شعر امیخته

این همه اتش به شعرم ریخته

چون تب عشقم چنین افروختی

لاجرم شعرم به اتش سوختی

ای دوچشمانت چمنزاران من

باغ چشمت خورده بر چشمان من

بیش از ایند گر که در خود داشتم

هر کسی را تو نمی انگاشتم

          گناه

پیش تو رو سیاهم تو بگذراز گناهم

ندامت و تو دیدی تو عالم نگاهم

تو خواستی من نخواستم با هم باشن دلامون

نشستی من نشستم به پای لحظه هامون

تو بودی من نبودم دیوونه مثله مجنون

تو موندی من نموندم به پای عهد و پیمون

نمی شه باور من کنار من نشستی

کسی که می پرستم تو بودی و تو هستی

نمیشه باور من هنوزبه پام نشستی

چشاتو رو بدیهام تو عاشقونه بستی

نمیشه باور من که با تو من چه کردم

کی داشت خبر که یکروز پیش تو برمی گردم

        کسی مثله تو نشد

دو تا چشمام همه جا دنبال تو می گرده

با نبودنت دلم با قصه ها سر کرده

شب و روز در پی تو من همه جا را گشتم

یکی گفت غصه نخور اون داره بر می گرده

زندگی با عشق تو رنگ دیگه داشت برام

رفتی و بدون تو تلخ شده روز و شبام

دل من با هیچکسی نمی تونست  خو بگیر

شب و روز منتظر و چشم براه موند نگام

کسی مثله تو نشد کسی مثله تو نبود

همش از خدا می خوام که بیایی زود زود

کاشکی میشد دوباره باز همو پیدا بکنیم

سفره یه عشقمونو با همدیگه وا بکنیم

کاش تواین شهر غریب صدای اشنا بیاد

دل من هواتو کرده فقطم  تو رو می خواد

کسی مثله تو نشد کسی مثله تو نبود

فقط از خدا می خوام که بیایی زود زود

             دعا

خودش میدونه داره هر کسی ارزویی

این  باشه  ارزومون  نریزه  ابرویی

 باهم بیایم دعا کنیم

 خدامونو صدا کنیم

که اسمون بباره

فراوونی بیاره

ازش بخوایم برامون

سنگ تموم بذاره

راه های بسته باز شه

هیچکی غریب نباشه

صورت و شکل هیچکس

مردم فریب نباشه

شفا بده مریضو

خط بزنه ستیزو

رو هیچ دیوار و بومی

نخونه جغد شومی

دعا کنیم رها شن

اونا که تو بندن

از بس نباشه نااهل

زندونا رو ببندن

خودش میدونه داره

هرکسی ارزویی

این باشه ارزومون

نریزه ابرویی

سیا ه و سفید یه رنگ بشه

زشتیهامون قشنگ بشه

کویرا اباد بشن

اسیرا ازاد بشن   

البوم : مسافر

مسافر

ارباب وفا

اگه داشتم تو رو.......

باز امدم

             مسافر

هر یار اهل نیرنگ هر دوست اهل حیله

با پشت خورد خنجر موندم تو این قبیله

راتو برو مسافر بر گشتنت عذابه

من تشنه لب تکیدم ابی تراز گل اب  

از دورها چه زیباست امواج ابیه عشق

اما دریغ و افسوس چون میرسی سراب

هر یار اهل نیرنگ هر دوست اهل حیله

با پشت خورد خنجر موندم تو این قبیله

نشنیدام من از تو یک حرف از صداقت

افسانه هایه دل را بردم بسوی ظلمت

زهر است در دل جان ریزی چو باده در کام

گویند نوش و در دل صدها هزار دشنام

جاده دروغ نمیگه فریاد از رهایی

برای پای خسته پیغام اشنایست

کنار خط جاده هر سایه بون یه طاقه

یه سر پناه امن تصویری از اتاقه

اواز :

جانا به غریبستان تا چند ز چه می مانی

بازا از ان غربت تا چند پریشا نی

صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم

یا نامه نمی خوانی یا راه نمی دانی

بازا که در ان محبس قدر تو نداند کس

با سنگدلان منشین تو گوهر این خوانی

اگر خواهم غم دل با تو گویم جا نمی یابم

اگر جایی شود پیدا تو را تنها نمی یابم

اگر جایی کنم پیدا و هم تو را تنها یابم

ز شادی دست و پا گم می کنم خود را نمی یابم

    ارباب وفا

بیا با من بزن جام

بیا بخون تو چشمام

که با تو شاد شعرام

که بی تو خیلی تنهام

 گرفتار تو هستم

نگهدار تو هستم

به من تکیه کن از عشق

که من یار تو هستم

حیف است که ارباب وفا را نشناسی

ما یار تو باشیم و تو ما را نشناسی

حیف است عزیزم که تو با این همه احساس

این پاکترین عشق خدا را نشناسی  ما را نشناسی

بشناس منو بشناس تو دوستداشتن و بشناس

تو باد بهاری گل و گلشن و بشناس

پنهون نشو از من گریزون نشو از من

دور تو بگردم روگردون نشو از من

در دست تو هست دلم ای داد

 سرمست تو هست دلم ای داد

دنبال کسی غیر تو نیست

پا بست تو هست دلم ای داد

گلبانگ منو نبر از یاد

عاشق شدن نبر از یاد

من مستم و عشق یه جهانش

این یک سخن و نبر از یاد

         اگه داشتم تو رو.......

اگه داشتم تو رو دنیام یه صفای دیگه داشت

شب عشقم واسه من حال و هوای دیگه داشت

اگه داشتم تو رو روسوای عبادت می شدم

دلم این خسته یه عاشق یه خدای دیگه داشت

اگه داشتم تو رو اون قصه نویس

 واسه من یه قصه های دیگه داشت

می دونم زندگیم اینجوری نبود

 می دونم مرد عاشق یه شبای دیگه داشت

اگه داشتم تو رو اون میخونه که جای منه

شبا اونجا جای من یه بی نوای دیگه داشت

نمی گم با تو واسم گریه دیگه گریه نبود

با تو این زمزمه ها یه های هیه دیگه داشت

میدونم پیش تو اروم میشدم حتی اگه

قهر ونازت واسه من درد و بلای دیگه داشت

اگه یارم میشدی صاحب دنیات میشدم

فکر نکن چشمای تو یه عاشقای دیگه داشت

                باز امدم

باز امدم از راه سفر یکبار دگر در خونه یه تو

گل داده باز گلخونیه دل از بوی تو و دوردونیه تو

سر می نهد این خانه بدوش شادان وخموش بر شونیه تو

پر می کند از باده یه شوق چشمون خود را پیمونیه تو

باز امشب این دیوونه دل بر بام و بر سر می زنه

غم اومده تا پشت در حلقه بر در می زنه

یاد تو و دوریه تو اتیش به جونم می زنه

من می روم اما دلم در سینه پر پر می زنه

سرد و غمین می خونه این ویرونه دل

باز امشب این دیوونه دل بر بام و بر سر می زنه   

 البوم : یکی را دوست می دارم

یکی را دوست می دارم

راز

محض رضای خدا

قسم به عشق

کوچه

طناز

بیا دستم بگیر

دل بلا

            یکی را دوست می دارم

اواز

یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمی داند

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من که او را دوست می دارم

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند

به برگ گل نوشتم من که او را دوست می دارم

ولی افسوس او گل را به زلف کودکی اویخت تا اورا بخنداند

صبا را دیدم و گفتم صبا دستم به دامانت

بگو از من به دلدارم تو را من دوست می دارم

ولی ناگه ولی ناگه ز ابر تیره  برقی جست و رویه ماه تابان را بپوشانید

من به خاکستر نشینی عادت دیرینه دارم

سینه مالامال درد اما دلی بی کینه دارم

پاکبازم من ولی در ارزویم عشقبازیست

مثله هر جنبنده ای منهم دلی در سینه دارم

من عاشق عاشق شدنم

در کدامین مکتب و مذهب جرم است پاکبازی 

در جهان صدها هزاران پاکباز از سینه دارم

کار هرکس نیست مکتب داریه این پاکبازان

هدیه از سلطان عشق بر هر دو پایم پینه دارم

من عاشق عاشق شدنم

من از بیراههای حله بر می گردم و اواز شب دارم

هزار و یک شبی دیگر نگفته زیر لب  دارم

مثال کوره می سوزد تنم از عشق امید طرب دارم  

حدیث تازه ای از عشق مردان حلب دارم

من عاشق عاشق شدنم.........

           راز

چشایه تو نور کوچه باغ روزه

چشایه من ظلمت شب نیازه

با همدیگه راز و نیازی داشتیم

حکایت دور و درازی داشتیم

اما پس از اون اشنایی

اون همدلی اون همزبانی

از گرد راه اومد جدایی

رفتی و چشم برام گذاشتی

تو این قفس تنهام گذاشتی

حالا نمی دونم کجایی

کاشکی یکی بود ما رو

باهم اشتی میداد

کاشکی چشامون باز

تو چشم هم میوفتاد

امروز اگه تاریک وخاموش و سیاهه

فردا که شد دنیا پر از خورشید دوباره

      محض رضای خدا

 محض رضای خدا به من بگو بی وفا

بعد   یه  عمر اشنایی  چرا گشتی جدا

گفتی تا روز پیری تا وقتیکه بمیری

تا دنیا  دنیا باشه پیشم می مونی و نمیری

بگو با که هستی حالا  کی و می پرستی

دستای گرمتو گذاشتی تو چه دستی

تو تاریکیه شبهای من زار

بگو شمع شب افروز که هستی

محض رضای خدا به من بگو بی وفا

بعد   یه  عمر اشنایی  چرا گشتی جدا

      قسم به عشق

اواز

بی تو ای روشنگر شبهای من

بوسه میزد ناله بر لبهای من

در بلور اشک من یاد تو بود

در سکوت سینه فریاد تو بود

مخمل سرخ شفق رنگ تو داشت

پرده های ساز اهنگ تو داشت

تو شادیه گذشتمی وقت سعید رفتمی

تو این هیاهوی غریب بهونه یه قشنگمی

گفتی نگو دوست دارم حرفتو باور ندارم

اشتباه می کنی بازم اشتباه می کنی بازم

دوست دارم قدر خدا قدر تمام قصه ها

تو رو قسم به عشقمون تو رو قسم به عشقمون

یه شب دیگه پیشم بمون یه شب دیگه پیشم بمون

چرا تو باور نداری حرف دل عاشقمو

چرا تو تنها میزاری دستهای سرد خستمو

بیا که با صدایه تو مهر سکوت و می شکنم

هزار هزار شعر و غزل نخونده فریاد میزنم

          کوچه

اواز

امشب ای سرو من در کنار کیستی

دوش بودی یار من امروز یار کیستی

برده ای صبر و قرار از من رفتی از نظر

ای قرار جان و دل صبر و قرار کیستی

امشب سر هر کوچه دنبال تو می گردم

هر رهگذری گوید من عاشق و ولگردم

از رهگذران پرسم من جا و مکان  تو

بر هر گذری گویم  من نام و نشان تو

گر می شنوی صوتم اواز ده اینجایم

تا پر بکشم سویت من باله و شیدایم

من دور تو می گردم من دور تو میگردم

در مسجد و میخانه من نام تو را گویم

در کعبه و بتخانه من باز تو را جویم

        طناز

طناز من ای ناز من ای ناز

باز از تو میگم تو شعر و اواز

باز باهم می خندیم

باز باهم می رقصیم

اما نه به این ساز

این زندگی اینجور نمی مونه

عشق من ازم دور نمی مونه

صاحب داره دنیا همه کاراش

اینجوری که ناجور نمی مونه

دنیام که به تاریکیه شبهاست

تو چشمای من اشک یه دریاست

اخ اونچه منو زنده میزاره

عشق تو عزیز و عشق فرداست

گفتم که خدا عزیزترینه

 نازش بکشیم که نازنینه

باز رد میشه ابر پاره پاره

مهتاب میاد و ماه و ستاره

      بیا دستم بگیر

من از خورشید عشق تو جوونم

من از تو تو رو از خودم می دونم

بزار بتابه خورشیدت به جونم

بمون ای خود من تا من بمونم

ببین اوای تلخ گریه هامو

تویی فقط که میشنوی صدامو

تویی تنها که با من همزبونی

تویی که مثله زندگی می مونی

دلم تنگه نخون اواز رفتن

مثه مرگ برام از تو گذشتن

بیا دستم بگیر افتادم از پا

نذار جون بسپارم اینگونه تنها

تو که نیستی غم چشمام یه دنیاست

دلم سیاه تراز تموم شبهاست

بیا بشکن طلسم این شبا رو

بیا نابود کن این سایه ها رو

دارم از  دست میرم چاره ای کن

بگو باشم فقط اشاره ای کن

          دل بلا

اواز

ازاد بودم من گرفتارم تو کردی

مفتون مه رویان عیارم تو کردی

من اهل بودم رند میخارم تو کردی

با می فروشان اینچنین یارم تو کردی

ای دل بلا  ای دل بلا ای دل بلایی

ای دل سزاواری که دائم مبتلایی

از مای اخر خصم جان ما چرایی

دیوانه جان اخر چه ای کار کجایی

روزم سیه حالم تبه کردی تو کردی

ای دل بسوزی هر گنه کردی تو کردی

تا چند می سوزی دلا خود را و ما را

ما هیچ رحمی کن به خود اخر خدا را

تا چند خواهی عشق درد بی دوا را

تا کی بجان باید خریدن این بلا را

مجنون شوی دیوانه ام کردی تو کردی

از خود مرا بیگانه ام کردی تو کردی

اخر دلا تا کی غم بیهوده خوردن

ما را به این میخانه ان میخانه بردن

روزم سیه حالم تبه کردی تو کردی

ای دل بسوزی هر گنه کردی تو کردی

البوم : پرواز

اما نمیشه

این چه عشقیست

زندگی

رویا

تو خوبی

ستاره

الهه ناز

بهانه

                  بهانه

ای تو بهانه واسه موندن ای نهایت رسیدن

ای تو خود لحظه بودن تو طلوع صبح خورشید دمیدن

ای همه خوبی همه پاکی تو کلام اخر من

ای تو پر از وسوسه عشق تو شدی تمامیه زندگیه من

اسم تو هر چی که میگم همه تکرار تو حرفهای دل من

چشم تو هرجا که میرم جاریه تو چشمای منتظر من

تو رو اون لحظه که دیدم به بهانه هام رسیدم

از تو تصویری کشیدم که اونو هیجا ندیدم

تو رو از نگات شناختم قصه ازعشق توساختم

تو رو از خودت گرفتم با تو یک خاطره ساختم 

                    اما نمیشه  

می خوام ازت دورشم اما نمیشه مثله  تو  مغرور شم  اما نمیشه

هزارهزارون بار  دل و  شکستی می خوام که رنجور شم اما نمیشه

اخه دوست دارم تویی  بال و پرم دنیایه منی ای تاج سرم دردت به سرم

تا دنیا دنیاست مال منی تو سرنوشتها دنبال منی

به باغ و بوستان من گل نمی خوام تو بهارهرسال منی

اگه هر لحظه با من قهر کنی زندگی رو به کام من زهرکنی

اگه با بهانه های جور واجور منو رسوا تویه این شهر کنی 

دل پر از غصه و غم نمیشه عشق من ذره کم نمیشه

من فدایه قهر و اشتیاتم به خدا دوست دارم همیشه

می خوام ازت دورشم اما نمیشه مثله  تو  مغرور شم  اما نمیشه

                   این چه عشقیست

این چه عشقیست که دردل دارم من ازاین عشق چه حاصل دارم

می گریزی ز من و در طلبت با زهم بازهم کوشش باطل دارم

باز لبهای عطش کرده من عشق سوزان تو را می جوید

می تپد قلبم و با هر طپشی قصه عشق تو را می گوید

این چه عشقیست که دردل دارم من ازاین عشق چه حاصل دارم

می گریزی ز من و در طلبت با زهم بازهم کوشش باطل دارم

بخت اگر از تو جدایم کرده می گشایم گره از بخت چه باک

سرزمین عشق سر  ا نجام مرا بکشد تا به سرا پرده خاک

                           زندگی

زندگی با تو چقدر قشنگه خوبه من وا سه نورعشق چه ابی رنگه

سر بزار ا روم به رویه شونم شیرینم وقتیکه خسته ازاین زمونم

ای غمه عشق تو چاریه من بودنت عمر دوباریه من

توی این شبهای بی ستاره چشمای قشنگ تو ستاریه  من

خوبه من ای  طبیبه مهربون دل بیمار من

ماه من چشم تو چراغ روشن تو شب تار من

راه من وقنیکه پر از بهونم تویی غمخوار من

                     رویا

من از این دنیا چی می خوام دوتا صندلیه چوبی

 که منو تو رو بشونه واسیه گفتن خوبی

من از این دنیا چی می خوام یه وجب زمین خالی

همونقدر که یک اتاقک بشه خونیه خیالیم

من از این دنیا چی می خوام یه جعبه مداد رنگی

بکشم رو تنه دنیا رنگ خوبی و قشنگی

ادامای دست و دلباز از تویه قلک طاقچه

بردارن بذر محبت واسه بار داریه باغچه

من از این دنیا چی می خوام دو تا صندلیه چوبی

که منو تو رو بشونه واسیه گفتن خوبی

من از این دنیا چی می خوام دوتا بال برایه پرواز

برم تا روز تولد برسم به فصل اغاز

برم پیش بچه هایی که یه لقمه نون ندارن

که یه شب با یه دل سیر چشاشونو هم بزارن

بگم قصه ها سر اومد گریه بس که بهتر اومد

                  تو خوبی

اومدیه که عشق و با تو بشناسم دنیایه شور و نشاط و بشناسم

اومدیه که زیر سایه تو من چشمیه اب حیات و بشناسم

تو خوبی تو ماهی فدات بشم الهی الهی

واسه من تو دنیا تو تنها تکیه گاهی امیدی پناهی

چو نسیم نو بهاران به نوازش گلستان اومدیه

مثله یک بارون رحمت به نجات سبزاران اومدی

تو همان فرشته ای که روز و شب لحظه شماری کرده ام

واسیه دلداری دادن به منه زار و پریشون اومدیه

شب بی ستاره بودم تو همان خورشیدی که به من تابیدی

در هوای چاره بودم گنج خوشبختی رو تو به من بخشیدی

                 ستاره   

نور چراغ خونیه این دل دیوونه تویی

ماه تویی مهر تویی عزیز دوردونه تویی

اومدی شبایه عمرمو چراغونی کنی

خوش قدم توهرقدم غمامو قربونی کنی

ستاریه خونم شدی تو وصلیه جونم شدی

واسه شبای زندگی ستاره درمونم شدی

چشم و دل حریصم از دیدن تو سیرنمی شه

راز و رمز عشق تو هیچجوری تعبیرنمیشه

دعای خیرم و می خوام سرمیه چشمونت کنم

از هرچی چشم بد که هست یه جوری پنهونت کنم

ستاریه خونم شدی تو وصلیه جونم شدی

واسه شبای زندگی ستاره درمونم شدی

                الهه ناز

بازای الهیه ناز با دل من بساز

کین غم جانگداز برود ز برم

گر دل من نیاسود از گناه تو بود

بیا تا ز سر گنهت گذرم

باز می کنم دست یاری بسویت دراز

بیا تا غم خود را با راز و نیاز زخاطرببرم

گر نکند تیر خشمت دلم را قدح

بخدا همچون مرغ پر شور شرر به سویت بپرم

انکه او ز غمت دلبندت چون من کیست

ناز تو بیش از این بهر چیست

تو الهیه نازی در بزمم بنشین

من تو را وفا دارم بیا که جز این نباشد هنرم

این همه بی وفایی ندارد ثمر

بخدا اگر از من نگیری خبرنیابی اثرم